Powierzchnia mechaniczna to po­wierz­chnia powstała w wyniku skano­wania po­wierz­chni elementu mierzo­nego za pomocą ideal­nej kuli styko­wej i filtracji morfolo­gicznej.

Metoda profilograficzna to me­toda metrologiczna służąca do dwu­wy­miaro­wego pomiaru po­wier­zchni poprzez poziome przesu­wanie systemu pomiaro­wego po po­wierz­chni za pomocą mecha­nizmu posuwo­wego.
(DIN EN ISO 3274)

Profil całkowity to profil po­wierz­chni mecha­nicznej zmier­zony me­todą profilo­graficzną. Zawiera on jako najważniejsze odchyłki kształtów: Odchyłki kształtu, falistość i chropowatość. (DIN EN ISO 3274)

Parametry są obliczane oprócz para­metrów, które są określone na długości odcinka lsc (np. Rz, Rp, Rv), na analizo­wanej długości le.

Odcinek odwzoro­wania lt to całkowita odległość pokony­wana przez system pomiarowy w celu wykrycia mier­zonego profilu. Jest to suma odcinka dobiegu, analizo­wanej długości le i odcinka wy­biegu.

Indeks zagnieżdżania Nic (wcze­śniej „Graniczna długość fali”), patrz „Filtry profilu”.

Analizowana długość le to część odcinka odwzoro­wania, która jest ana­li­zowana.

Długość odcinka  lsc (wcze­śniej „Pojedynczy odcinek pomia­rowy”) to część analizowanej długości. Para­metry takie jak Rz, Rp i Rv są analizowane na kilku kolejnych odcinkach profilu o długości lsc.

Liczba odcinków nsc to liczba od­cinków wykorzysty­wanych do ana­lizy para­metrów, takich jak Rz, Rp i Rv; zwykle występuje pięć sekcji.

Odcinek dobiegu służy do sta­bi­li­zacji filtrów.

Odcinek wybiegu służy do de­sta­bi­lizacji filtrów.